Hem özel hayatımda yakın çevremdeki aileleri, hem de iş dünyasına yeni katılmakta olan çalışanları yakından gözlüyorum. Buna ek olarak da İK seminerlerini de izliyorum. Zaten şu sıralarda herkes Y kuşağı sorunlarına boğulmuş durumda, her yerde onlardan söz ediliyor ve gerçekten bıktırıcı bir hale geldi. Bu kuşakları en ince ayrıntısına kadar etiketliyorlar, Y, Z vb. kavramlarla özellikler yapıştırıyorlar. Bence tüm bunlar son derece büyük bir saçmalık. Şimdi size nedenini ve kendi yaklaşımımı kısaca aktaracağım.
Evet, kesin olan gerçek şu ki; çok büyük bir sorunumuz var!
Ortalık giderek onlarla doluyor, geçmişe göre çok arttılar. Neden biliyor musunuz? Çocuk yetiştiren aileler, ana babalar, şimdi bizlere sesleneceğim (ben de sizdenim merak etmeyin).
Evet her şeyin nedeni biziz, çünkü çocuklarımızı yetiştirirken bir çok hata yaptık, halen de yapıyoruz! Bunların bazıları neler mi?
- Yakın çevremizdeki çocuklarla rekabete girdik
- İşimiz yoğun diye onlarla yeterli zaman geçiremedik ve suçluluk duyduk
- Stres ve yorgunluğa yenik düştük, işte yorulduk eve gidince analık, babalık yapmaya üşendik
- Hayır demeyi yeterince beceremedik ve öz saygılarını zedeledik
- Çocuk yapma yaşımızı büyütmeye başladık veya zamanından önce çocuk yaptık
- Korkulara kapıldık, aşırı korumacı olduk
- Kimi zaman tepemize çıktılar, güzel anlar bozulmasın diye ses çıkarmadık
- Onları ısrarla bir şeylere teşvik ettik
- Tüketim çılgınlığına girdik, rahat yemek yiyelim veya yedirelim diye tabletleri önlerine verdik
- En kötüsü de; şimdi yeni moda, onlarla arkadaş olmaya çalıştık.
Sonuç olarak siz nasıl etiketlerseniz etiketleyin, bence ortaya şımarık bir nesil çıktı, çıkmaya da devam edecek.
Gezegen için de çok endişeleniyorum. Neyse buralara girmeyelim, giderek daha da karamsar bir tablo çizmeyelim ve değişime inanalım, gerçekten değiştirebiliriz.
Tüm bunlar bizim hatalarımızdan, bunun sonucunda çocuklarımızda ortaya çıkan olumsuz tavırlardan kaynaklanıyor. Bunlarla mücadele etmek evet zor, ama bakın mücadele etmezseniz neler olacak sonuçlarını kısaca listeliyorum.
- Ailede huzursuzluk
- Gevşek aile bağları
- Olumsuz arkadaş ilişkileri
- Sarsılan itibar
- Savurganlıkla aile kaynaklarının yok olması
- Hayatla başa çıkamayan çocuklar
- Öz saygının yok olması
- Şefkatsizlik, bencillik ve sevgisizlik
- Başarısız iş hayatı
- Mutsuzluk ve yalnızlık
- En kötüsü de kötü kişilik ve kötü bir nesil.
Tüm bunlar nasıl oluşuyor, bakın çok basit bir kurgu var. O çok sevdiğimiz veledimiz bir davranış sergiliyor. Biz bu davranışa yukarıdaki hatalardan birisiyle karşılık veriyoruz. Her olumsuz davranışa karşılık sergilediğimiz hatalı yaklaşım alışkanlığa dönüşüyor. Sonra da veledimizdeki bu basit hareket, yani davranış, zamanla tutuma dönüşüyor.
Tutum bir bakış açısıdır. Davranış hemen kolayca görünür, ama tavır hemen anlaşılmaz, kişiliği oluşturur. Olumsuz tavır, hayata bakış açısını gösterir, küçük yaşta çözülmezse, büyüdüğünde çok ciddi sorunlar yaşamasına neden oluruz. Bencil, kibirli ve saygısız bir çocuk, ileride sağlam bir ilişki kurabilir mi sizce?
Şimdi benim çocuklar büyüdükçe, okullarında anlattıkları hikayelerde olumsuz tutumları bolca duymaya başladım. Endişelerim artarken, bunu bir aksiyona dönüştürmeye karar verdim, tabii ki, oturup kendi kendime hayıflanmak yerine düşünüp mücadele stratejileri geliştirdim, çocuklarla da bolca konuşuyorum.
Evet ben bir uzman değilim, hiç birimiz uzman değiliz, bu olumsuz tutumları nasıl yakalayacağız. O kadar sinsi gelişiyorlar ki, örneğin bir anda çocuğunuz sizi şok edecek bir davranış sergiliyor, bir bakıyorsunuz altında acayip bir tutum var. Hadi davranışı yakaladık, bu biraz kolay, tutumu nasıl yakalayacağız, yakalasak bile nasıl mücadele edeceğiz?
Size genel olarak yakalanabilecek olumsuz tutumları listeliyorum, oturup çocuğunuzu bir kontrol listesinden geçirebilirsiniz, bunların hangileri ne oranda var gibi örneğin. Evet o çok sevdiğimiz varlıkları bu kötü liste ile yargılamak ağır gelebilir, ama yapmak zorundayız.
- Bencil
- Kibirli (çok bilmiş, ukala, kendini ayrıcalıklı ve üstün gören, her şeye hakkı olan, havalı)
- Terbiyesiz (kaba, nezaketsiz, hürmetsiz, incelikten yoksun, söz kesen, kurallara aldırış etmeyen, küfreden)
- Öfkeli (tepesi atan, kontrolsüz öfkelenen, saldırgan, bağırıp çağıran)
- Hileci (yalan söyleyen, kopya çeken, inkar eden, hataları için başkalarını suçlayan)
- Zalim (hayvanlara eziyet eden, güçsüzleri ezen, kabadayılık taslayan, kırıcı ve anlayışsız)
- Israrcı (istediği şey olmazsa köpüren)
- Zorba, Küstah, Açgözlü, Sabırsız, Duyarsız, Sorumsuz, Kıskanç, Eleştirici, Tembel, Dalavereci, Dar görüşlü, İtaatsiz, Kötümser, Mızıkçı, İşbirliğine yanaşmayan, Nankör diye liste uzayıp gidiyor…
Aman çocuklarınıza odaklanın, hatalı davranış ve tutumları sakın görmezden gelmeyin, üşenmeyin mücadele edin, aksi halde gezegeni ve insanlığı kaybedeceğiz lütfen bunun farkında olun.
Sevgilerimle.